Όταν ο Κάρτερ έφτασε στην Αίγυπτο το 1891, πίστευε έντονα ότι υπήρχε τουλάχιστον ένας ανεξερεύνητος τάφος - αυτός του ελάχιστα γνωστού Τουταγχαμών, ή King Tut, που έζησε γύρω στο 1400 π.Χ. και πέθανε όταν ήταν ακόμα έφηβος. Χορηγούμενος από έναν πλούσιο Βρετανό, τον Λόρδο Carnarvon, ο Κάρτερ έψαξε για πέντε χρόνια, χωρίς όμως κάποιο αποτέλεσμα. Στις αρχές του 1922, ο Λόρδος Carnarvon ήθελε να σταματήσουν την αναζήτηση, αλλά ο Κάρτερ τον έπεισε να μείνουν ένα χρόνο ακόμα.
Τον Νοέμβριο του 1922 η αναμονή απέδωσε. Η ομάδα του Κάρτερ βρήκε σκαλοπάτια κρυμμένα στα ερείπια κοντά στην είσοδο ενός άλλου τάφου. Τα σκαλοπάτια οδηγούσαν σε μια αρχαία, σφραγισμένη πόρτα που έγραφε το όνομα του Τουταγχαμών. Όταν ο Κάρτερ και ο Λόρδος Carnarvon μπήκαν στους εσωτερικούς θαλάμους του τάφου στις 26 Νοεμβρίου, ήταν ενθουσιασμένοι αφού τον βρήκαν ανέπαφο, με τους θησαυρούς άθικτους μετά από περισσότερα από 3.000 χρόνια. Οι άνδρες άρχισαν να εξερευνούν τα τέσσερα δωμάτια του τάφου και στις 16 Φεβρουαρίου του 1923, υπό το άγρυπνο βλέμμα υψηλών Αιγυπτίων αξιωματούχων, ο Κάρτερ άνοιξε την πόρτα στον τελευταίο θάλαμο.
Μέσα στον θάλαμο βρισκόταν μια σαρκοφάγος με τρία φέρετρα τοποθετημένα το ένα μέσα στο άλλο. Το τελευταίο φέρετρο, κατασκευασμένο από ατόφιο χρυσάφι, περιείχε το μουμιοποιημένο σώμα του βασιλιά Τουταγχαμών. Ανάμεσα στα κειμήλια που βρέθηκαν στον τάφο - χρυσά ιερά, κοσμήματα, αγάλματα, ένα άρμα, όπλα, είδη ένδυσης - η τέλεια διατηρημένη μούμια ήταν το πιο πολύτιμο, καθώς ήταν η πρώτη που έχει ποτέ ανακαλυφθεί. Παρά τις φήμες ότι μια κατάρα θα έπεφτε σε όποιον θα διατάρασε τον τάφο, ο Κάρτερ δε φοβήθηκε. Οι θησαυροί καταγράφηκαν προσεκτικά και εστάλησαν στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου. Εκεί βρίσκεται η μόνιμη κατοικία της έκθεσης "Θησαυροί του Τουταγχαμών».
Ο Λόρδος Carnarvon πέθανε λίγο μετά τη σπουδαία ανακάλυψη, από τσίμπημα μολυσμένου κουνουπιού στο μάγουλό του. Αμέσως τα Μέσα Ενημέρωσης της εποχής, ανέσυραν από το σκοτάδι όπου βρισκόταν την περίφημη "κατάρα της Μούμιας". Τον θάνατο δηλαδή όλων όσων θα έμπαιναν στον τάφο και θα διατάρασσαν την ησυχία του νεκρού. Αρκετοί ακόμη εργάτες έχασαν τη ζωή τους μετά την ανακάλυψη, όπως και το καναρίνι του Κάρτερ, το οποίο έφαγε μία κόμπρα, σύμβολο της Θεάς Γουατζέτ που προστάτευε τους Φαραώ και ο σκύλος του Carnarvon που πέθανε ουρλιάζοντας στις 2 το πρωί, τη μέρα που πέθανε το αφεντικό του. Κανείς δε μπορούσε να κατανοήσει αυτούς τους "αναίτιους θανάτους" μέχρι τη στιγμή που οι επιστήμονες θα εντόπιζαν βακτήρια μέσα στον τάφο του Τουτανχαμών, τα οποία και ήταν υπεύθυνα για το χαμό των ανθρώπων. Ο Χάουαρντ Κάρτερ πάντως, πέθανε σχεδόν 17 χρόνια μετά την τεράστια ανακάλυψή του.
Εργάτες μεταφέρουν το θησαυρό που βρέθηκε στον τάφο
Ο Χάουαρντ Κάρτερ στην είσοδο του τάφου
Ο αρχαιολόγος επιβλέπει τις εργασίες
Ο Χάουαρντ Κάρτερ με τον Λόρδο Carnarvon και άλλους αξιωματούχους μετά την ανακάλυψη
Το άνοιγμα της σαρκοφάγου επέβλεπαν Αιγύπτιοι αξιωματούχοι
Τραπέζι στην είσοδο του τάφου.
Στο Μουσείο του Καΐρου
Στο Μουσείο του Καΐρου
Στο Μουσείο του Καΐρου
Στο Μουσείο του Καΐρου
ΠΗΓΗ


