Ξυπνάτε ξαφνικά σ’ ένα πολύ μεγάλο σκοτεινό δωμάτιο. Δεν ξέρετε γιατί και πως είστε εκεί μέσα.
Καταλαβαίνετε ότι τα ρούχα που φοράτε δεν είναι δικά σας. Είστε πάρα πολύ ιδρωμένοι παρ’ όλο που το δωμάτιο είναι κρύο και τα ρούχα που φοράτε ελαφριά. Θέλετε να φωνάξετε, μα φοβάστε να το κάνετε. ..Οι ερωτήσεις:
1) Ποιο άτομο θα θέλατε να είναι αυτό;
2) Ποια λέξη θα θέλατε να ακούσετε από το στόμα του;
3) Τι ρούχα φαντάζεστε ότι φοράτε;
4) Πώς φαντάζεστε το δωμάτιο;
5) Έξω τι είναι; μέρα ή νύχτα;
6) Γιατί βρίσκεστε εκεί;
Απαντήσεις-ερμηνεία:
Ο σεναριογράφος λοιπόν μας τοποθετεί σε μια σκοτεινή κατάσταση,αποσκοπώντας έτσι να τονίσει μια μοναδική στιγμή της «ζωής» μας: Την αμέσως πρώτη μετά το τέλος της..
Ναι λοιπόν βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο του θανάτου μας..Για κάποιο λόγο έχουμε πεθάνει(το δωμάτιο είναι κρύο μα δε κρυώνουμε),Ξέρουμε ότι κάτι δε πάει καλά όμως δεν έχουμε την νοητική υποδομή να το συνειδητοποιήσουμε.Δεν είμαστε φορείς έντονων αναμνήσεων παρά μόνο συναισθημάτων αυτοεπιβίωσης και προσαρμογής στο νέο μας περιβάλλον..Κάθε ψυχική μας δύναμη λειτουργεί μόνο για τον εγκλιματισμό και τη νόηση της νέας μας κατάστασης.
Το άτομο – Είναι το άτομο που αγαπάμε ή εμπιστευόμαστε ή και τα δύο όσο κάθε τι στη ζωή μας. Είναι το μοναδικό άτομο που θα θέλαμε να συναντήσουμε σε αυτή τη στιγμή της καινούριας μας «ζωής» έστω και για μια μόνο φορά …;
Η λέξη – Οι λέξεις δηλώνουν τα εξής:
1) Κάτι που λαχταρούσαμε να ακούσουμε από το συγκεκριμένο πρόσωπο μα οι εγωισμοί ή άλλες συνθήκες της καθημερινότητας του απαγόρευαν να ξεστομιστεί …;
2) Κάτι που ακούγαμε και νιώθαμε καθημερινά από το συγκεκριμένο άτομο και μας άρεσε τόσο που μας έκανε να ζούμε μόνο γι’ αυτό ώστε να είναι και το τελευταίο πράγμα που θα θελήσουμε να πάρουμε μαζί μας.
Κάτι που θα έπρεπε να είχαμε πει εμείς στο συγκεκριμένο πρόσωπο μα δεν το είπαμε ποτέ …;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου