Το 90% του αμερικανικού τυριού περιέχει ΓΤΟ. Παρασκευάζεται από την Pfizer.
Η πυτιά χρησιμοποιείται ως παράγοντας πήξης για την πήξη του γάλακτος σε τυρί, διαχωρίζοντας τα υγρά μέρη του γάλακτος από τα στερεά. Η Pfizer παρασκευάζει γενετικά τροποποιημένη πυτιά, αλλά λόγω ενός κενού στην επισήμανση, το τυρί που περιέχει πυτιά της Pfizer δεν χρειάζεται να φέρει την ετικέτα ότι περιέχει γενετικά τροποποιημένο οργανισμό.
Από την Άσλεϊ Άρμστρονγκ
Η ιστορία με μια ματιά:
- Παραδοσιακά, το τυρί παρασκευαζόταν με μόνο τέσσερα συστατικά: γάλα, αλάτι, αρχική καλλιέργεια και ζωική πυτιά.
- Η πυτιά χρησιμοποιείται ως παράγοντας πήξης για να πήξει το γάλα σε τυρί, διαχωρίζοντας τα υγρά μέρη του γάλακτος από τα στερεά. Είναι ένα ουσιαστικό μέρος της διαδικασίας παρασκευής τυριού.
- Σήμερα, υπάρχουν τέσσερις τύποι πυτιάς που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τυριού: ζωική πυτιά, φυτική πυτιά, μικροβιακή πυτιά και μια γενετικά τροποποιημένη έκδοση που ονομάζεται FPC (χυμοσίνη που παράγεται με ζύμωση), η οποία παρασκευάζεται από την Pfizer.
- Το βιοτεχνολογικά επεξεργασμένο FPC έλαβε το καθεστώς Γενικά Θεωρούμενο ως Ασφαλές (GRAS), το οποίο εξαιρεί την Pfizer από τις προεγκεκριμένες απαιτήσεις που ισχύουν για άλλα νέα πρόσθετα τροφίμων. Αυτό συμβαίνει παρόλο που οι μελέτες εκφράζουν λεπτομερείς ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια.
- Υπολογίζεται ότι το 90% του βορειοαμερικανικού τυριού παρασκευάζεται με πυτιά FPC και οι ετικέτες των συστατικών δεν κάνουν διάκριση μεταξύ της βιοτεχνολογικά επεξεργασμένης πυτιάς και του αρχικού τύπου ζωικής προέλευσης, επομένως οι καταναλωτές δεν έχουν κανέναν τρόπο να γνωρίζουν τι τρώνε.
Σε αυτό το άρθρο, ας αναλύσουμε γιατί πιστεύω ότι πρέπει να τρώτε τυρί φτιαγμένο μόνο με ΖΩΙΚΗ ΠΥΤΙΑ και πώς πάνω από το 90% του τυριού που πωλείται στις ΗΠΑ δεν το χρησιμοποιεί αυτό και αντ' αυτού χρησιμοποιεί μια έκδοση γενετικά τροποποιημένου οργανισμού (ΓΤΟ) που παρασκευάζεται από την Pfizer .
Ιστορία του τυριού
Ποιος δεν αγαπά το τυρί;! Και για καλό λόγο — δεν είναι μόνο νόστιμο αλλά και απίστευτα θρεπτικό. Και παρά τα όσα μας λέει η κυρίαρχη άποψη, οι άνθρωποι παρασκευάζουν και καταναλώνουν αυτή την υπερτροφή για πάνω από 7.000 χρόνια . Στην πραγματικότητα, το τυρί παίζει σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη ιστορία.
Οι ιστορικοί τεκμηριώνουν ότι το γάλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το τυρί, χρησίμευαν ως πηγή θερμίδων με υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά που ήταν αποθηκευτική, επιτρέποντας σε ορισμένους από τους πρώτους εξερευνητές να ταξιδεύουν με ασφάλεια και να επεκτείνουν τις κοινότητες, δημιουργώντας περισσότερες δημογραφικές μετατοπίσεις και ποικιλόμορφες αγροτικές κοινότητες.
«Τα γαλακτοκομικά προϊόντα παρείχαν επισιτιστική ασφάλεια, καθώς είναι μια υπερτροφή πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.»
« Η κατανάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων θα είχε πολλά πλεονεκτήματα για τους πρώιμους γεωργικούς πληθυσμούς. Το γάλα, το γιαούρτι και το τυρί είναι καλές πηγές θερμίδων, πρωτεϊνών και λιπών. Παρέχουν μια αξιόπιστη τροφή μεταξύ των συγκομιδών ή κατά τη διάρκεια ξηρασιών, επιδημιών ή λιμών.»
«Το γάλα είναι μια σχετικά απαλλαγμένη από παθογόνα πηγή υγρών, η οποία θα μπορούσε να είναι κρίσιμη σε περιόδους λειψυδρίας. Το τυρί παρέχει ένα μέσο αποθήκευσης αυτών των θρεπτικών συστατικών που θα χρησιμοποιηθούν όταν η παραγωγή γάλακτος είναι χαμηλή και μπορεί εύκολα να μεταφερθεί.»
«Επιπλέον, η ζύμωση του γάλακτος σε γιαούρτι ή τυρί μειώνει την περιεκτικότητα σε λακτόζη και επιτρέπει σε άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη να αποκομίσουν τα οφέλη, διατηρώντας παράλληλα ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενισχύοντας άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά όπως το λίπος και το ασβέστιο».
Αλλά το τυρί παραδοσιακά παρασκευαζόταν μόνο με αυτά τα τέσσερα συστατικά:
- Γάλα.
- Αλας.
- Αρχική καλλιέργεια, τι χρησιμοποιείται για την παρασκευή της επιθυμητής ποικιλίας τυριού (για παράδειγμα, Muenster έναντι Swiss).
- Η ζωική πυτιά χρησιμοποιείται ως παράγοντας πήξης για να πήξει το γάλα σε τυρί, διαχωρίζοντας τα υγρά μέρη του γάλακτος από τα στερεά — ένα πολύ ζωτικό μέρος της διαδικασίας παρασκευής τυριού!
Προσθέτετε καλλιέργεια στο γάλα και το αφήνετε να ζυμωθεί. Στη συνέχεια, προσθέτετε πυτιά, η οποία διαχωρίζει το γάλα σε τυρόπηγμα και ορό γάλακτος. Στη συνέχεια, πιέζετε το τυρόπηγμα και το παλαιώνετε. Και ιδού — τυρί!
Η πυτιά είναι ένα σύνθετο σύνολο ενζύμων που παράγονται φυσικά στα στομάχια των μηρυκαστικών ζώων, όπως οι αγελάδες.
Το κύριο ένζυμο που υπάρχει είναι η χυμοσίνη, η οποία είναι ένα ένζυμο πρωτεάσης, που σημαίνει ότι διασπά την πρωτεΐνη. Η πυτιά από ζώα περιέχει επίσης άλλα ένζυμα όπως πεψίνη και λιπάση.
Έτσι, αυτά τα ένζυμα στην πυτιά στοχεύουν την καζεΐνη, την κύρια πρωτεΐνη στο γάλα. Προκαλούν τη διαίρεση και την επαναπήξη των μορίων καζεΐνης σε ακόμη μεγαλύτερες συστάδες, σχηματίζοντας τυρόπηγμα.
Έτσι, η πυτιά χρησιμεύει ως ζωτικό μέρος της τυροκομίας, καθώς βοηθά στην πήξη του γάλακτος σε τυρί, διαχωρίζοντας το υγρό μέρος από το στερεό μέρος.
Είδη πυτιάς
Υπάρχουν τέσσερις τύποι πυτιάς που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τυριού: ζωική πυτιά, φυτική πυτιά, μικροβιακή πυτιά και FPC (μια έκδοση ΓΤΟ).
1. Ζωική πυτιά — Η ζωική πυτιά είναι η πιο φυσική και παλαιότερη μορφή πυτιάς και παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν στην τυροκομία. Υπάρχουν ένζυμα πήξης του γάλακτος που υπάρχουν φυσικά στο στομάχι των μηρυκαστικών.
Είναι γνωστό στη βιομηχανία τυροκομίας ότι η ζωική πυτιά παράγει ανώτερη γεύση, πιθανώς επειδή αυτή η πυτιά είναι ένα σύνθετο σύνολο ενζύμων (όπως προορίζεται από τη φύση), και όχι ένα μεμονωμένο ένζυμο που παράγεται σε εργαστήριο.
Η ζωική πυτιά αποτελείται συνήθως από 90% ένζυμο χυμοσίνη και 10% ένζυμο πεψίνη. Η μικρή ποσότητα πεψίνης διασπά την πρωτεΐνη καζεΐνης στο γάλα με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο σε σύγκριση με την απλή χυμοσίνη, παράγοντας ένα τελικό προϊόν με βελτιωμένη γεύση.
Το τυρί που παρασκευάζεται με ζωική πυτιά όχι μόνο έχει καλύτερη γεύση, αλλά παράγει επίσης ένα ασφαλέστερο και πιο φυσικό τελικό τυροκομικό προϊόν, το οποίο θα συζητηθεί εκτενώς παρακάτω.
2. Φυτική πυτιά — Μια εναλλακτική λύση αντί της ζωικής πυτιάς είναι η φυτική πυτιά, η οποία δυστυχώς ποικίλλει πολύ ανάλογα με την πηγή, και ο όρος «φυτική πυτιά» χρησιμοποιείται πολύ λανθασμένα.
Η αληθινή φυτική πυτιά προέρχεται από φυτά που διαθέτουν ένζυμα πήξης. Αυτά τα φυτικά εκχυλίσματα έχουν χρησιμοποιηθεί ως πηκτικά γάλακτος από την αρχαιότητα. Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν το γαϊδουράγκαθο, τον φλοιό συκιάς ή τις τσουκνίδες.
Ωστόσο, είναι γνωστό στη βιομηχανία τυριού ότι η φυτική πυτιά μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την τελική υφή και γεύση του τυριού. «Τα περισσότερα [ένζυμα] φυτικής προέλευσης συνήθως εμφανίζουν χαμηλές αναλογίες MCA/PA [δραστηριότητα πήξης του γάλακτος/πρωτεολυτική δράση], με αποτέλεσμα την κακή απόδοση σε τυρί και τον σχηματισμό πικρών ουσιών κατά την ωρίμανση του τυριού... Επομένως, τα περισσότερα από αυτά δεν είναι κατάλληλα για την παραγωγή τυριού». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα περισσότερα τυριά με την ετικέτα «φυτική πυτιά» δεν είναι πραγματική φυτική πυτιά. Είναι είτε μικροβιακή πυτιά (φτιαγμένη από μούχλα) είτε FPC (η έκδοση ΓΤΟ), καθώς δεν υπάρχει ρύθμιση σχετικά με τους όρους που χρησιμοποιούνται για το ποια πυτιά χρησιμοποιείται στην ετικέτα των τυριών.
3. Μικροβιακή πυτιά — Μια άλλη εναλλακτική λύση στην ζωική πυτιά είναι η « μικροβιακή πυτιά », όπου τα πηκτικά ένζυμα παράγονται από έναν συγκεκριμένο τύπο μούχλας, μύκητα ή ζύμης που καλλιεργείται και ζυμώνεται σε εργαστηριακό περιβάλλον (συχνά τρέφεται με σόγια). Νιαμ. Έτσι, ενώ οι μικροοργανισμοί δεν είναι γενετικά τροποποιημένοι, η πηγή τροφής τους πιθανότατα είναι.
Αυτό θεωρείται κατάλληλο για χορτοφάγους, καθώς το ένζυμο που παράγεται από τον οργανισμό δεν προέρχεται από ζώο. Υπάρχει και πάλι μια ευρεία συναίνεση στον κόσμο της τυροκομίας ότι τα τυριά που παρασκευάζονται με αυτό το είδος μικροβιακής πυτιάς μπορούν να οδηγήσουν σε ένα τελικό τυροκομικό προϊόν με πικρή γεύση. Αυτή η επιλογή χρησιμοποιείται συνήθως σε τυριά «πιστοποιημένα βιολογικά» και «πιστοποιημένα χορτοφαγικά».
«Τα μικροβιακά [ένζυμα] παράγονται κυρίως από μύκητες και βακτήρια κατά τη διαδικασία ανάπτυξης και μεταβολισμού. Οι μικροοργανισμοί έχουν τα πλεονεκτήματα ενός σύντομου κύκλου ανάπτυξης, εύκολης ζύμωσης και δεν περιορίζονται από τον χώρο και την περιοχή παραγωγής...»
«Επομένως, το κόστος των μικροβιακών MCE [μικροβιακών ενζύμων] είναι χαμηλό... Ωστόσο, διαπιστώνεται ότι τα περισσότερα MCE έχουν υψηλή αναλογία PA και χαμηλή αναλογία MCA/PA, γεγονός που οδηγεί σε χαμηλή απόδοση τυριού και πικράδα.»
4. Γενετικά τροποποιημένο FPC — Για να ξεπεραστούν ορισμένες από τις αδυναμίες των φυτικών και μικροβιακών πυτιών, όπως η πιθανή πικρή γεύση τυριού, οι επιστήμονες έχουν αξιοποιήσει την τεχνολογία γενετικής μηχανικής για να δημιουργήσουν νέα, γενετικά τροποποιημένα είδη που παράγουν αυτά τα ένζυμα πήξης γάλακτος.
Παρουσιάζουμε την πιο κοινή εναλλακτική λύση αντί της ζωικής πυτιάς στην τυροκομία — την FPC. (Η χυμοσίνη αναφέρεται στο ένζυμο που πήζει το γάλα και υπάρχει φυσικά στο βλεννογόνο του στομάχου των μηρυκαστικών ζώων).
Στην πραγματικότητα, το 90% του τυριού που παρασκευάζεται στις ΗΠΑ χρησιμοποιεί αυτά τα ένζυμα από ΓΤΟ.
Το FPC δημιουργήθηκε από τη μοναδική Pfizer (βιοτεχνολογική εταιρεία) και κατέστη δυνατό χάρη στη χρήση της τεχνολογίας επεξεργασίας γονιδίων CRISPR , όπου τροποποιούνται τα γονιδιώματα των ζωντανών οργανισμών . Η «ασφάλεια» του FPC αξιολογήθηκε με μια δοκιμή 90 ημερών σε αρουραίους .
Πώς κατασκευάζεται το FPC
Δείτε πώς παρασκευάζεται: Το γονίδιο που παράγει πυτιά αφαιρείται από την αλυσίδα DNA του ζωικού κυττάρου και στη συνέχεια εισάγεται στην αλυσίδα DNA του κυττάρου ξενιστή των βακτηρίων, των ζυμομυκήτων ή των μούχλας σε μια διαδικασία γνωστή ως μάτισμα γονιδίων (ένας τύπος τεχνολογίας ανασυνδυασμένου DNA).
Μόλις εισαχθεί, το νεοτοποθετημένο γονίδιο ξεκινά την παραγωγή του ενζύμου χυμοσίνης εντός του ξενιστή. Στη συνέχεια, η καλλιέργεια του ξενιστή καλλιεργείται και ζυμώνεται.
Αυτές οι τεχνολογίες ανασυνδυασμένου DNA είναι σχετικά νέες και έγιναν δημοφιλείς τη δεκαετία του 1980, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε με ψήφους 5-4 ότι οι νέες μορφές ζωής μπορούν να κατοχυρωθούν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας .
Έτσι, το 1990, σε μια άλλη απόφαση που δημιούργησε προηγούμενο από ένα γραφείο της κυβέρνησης των ΗΠΑ, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε τη χρήση FPC σε τρόφιμα. Ήταν η πρώτη φορά που ένα βιοτεχνολογικό προϊόν επιτράπηκε σε τρόφιμα στις ΗΠΑ. Γίνεται καλύτερο.
Σε αυτό το βιοτεχνολογικά επεξεργασμένο FPC χορηγήθηκε καθεστώς GRAS. Αυτό σημαίνει ότι η Pfizer εξαιρέθηκε από τις απαιτήσεις προέγκρισης που ισχύουν για άλλα (μη GRAS) νέα πρόσθετα τροφίμων.
Δεδομένου ότι η Pfizer απέδειξε αυτό που συχνά αναφέρεται ως «ουσιαστική ισοδυναμία», ο FDA κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η βιοτεχνολογικά τροποποιημένη χυμοσίνη ήταν ουσιαστικά ισοδύναμη με την πυτιά μοσχαριού και δεν χρειαζόταν ούτε ειδική επισήμανση ούτε ένδειξη της πηγής ή της μεθόδου παραγωγής της.
Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζατε, αυτή η ετικέτα «GRAS» είναι λίγο κυματιστή και απλώς ένα μεγάλο κενό. Γενικά, η ομοσπονδιακή νομοθεσία απαιτεί από τον FDA να διασφαλίζει ότι τα πρόσθετα τροφίμων είναι ασφαλή και επιβάλλει μια αυστηρή διαδικασία ελέγχου της ασφάλειας πριν από τη διάθεσή τους στην αγορά. Αλλά το κενό = GRAS.
Το παραθυράκι του GRAS
Το σαράντα τρία τοις εκατό των προσθέτων τροφίμων χαρακτηρίζονται ως «GRAS» και δεν υπόκεινται στην εποπτεία του FDA. Ουσιαστικά, πρέπει να εμπιστευόμαστε ότι οι εταιρείες τροφίμων θα διεξάγουν αμερόληπτες διαδικασίες προσδιορισμού της ασφάλειας πριν προσθέσουν αυτές τις νέες ουσίες GRAS στα τρόφιμα μας.
«Σύμφωνα με τον Ομοσπονδιακό Νόμο περί Τροφίμων, Φαρμάκων και Καλλυντικών (FDC), τα πρόσθετα τροφίμων που δεν είναι GRAS χρειάζονται έγκριση πριν από την κυκλοφορία τους στην αγορά. Αντίθετα, οι ουσίες GRAS δεν απαιτούν έγκριση ή κοινοποίηση στον USFDA πριν από την κυκλοφορία τους στην αγορά.»
Αυτό σημαίνει ότι το κοινό και άλλες ρυθμιστικές αρχές δεν διαθέτουν τα δεδομένα που απαιτούνται για την αξιολόγηση της ασφάλειας ορισμένων χημικών ουσιών στα τρόφιμά μας.
Το 2014, ο πρώην Αναπληρωτής Επίτροπος Τροφίμων του FDA, Michael Taylor, σχολίασε την αποτυχία του FDA να ρυθμίσει τις χημικές ουσίες τροφίμων, λέγοντας:
«Απλώς δεν έχουμε τις πληροφορίες για να εγγυηθούμε την ασφάλεια πολλών από αυτές τις χημικές ουσίες».
Το GRAS μπορεί να ξεκίνησε με καλές προθέσεις, αλλά αποδείχθηκε ότι είναι ένα τεράστιο παραθυράκι για τις εταιρείες τροφίμων, ώστε να αποκτήσουν το ελεύθερο να χρησιμοποιούν χημικά πρόσθετα στα τρόφιμα μας με ελάχιστη έως καθόλου εποπτεία.
Και φυσικά, δεν υπάρχει άλλη ανεπτυγμένη χώρα στον κόσμο που να έχει ένα τόσο απαρχαιωμένο σύστημα όσο το GRAS για την έγκριση προσθέτων τροφίμων. Εντάξει, αφήστε κατά μέρος το θέμα, επιστρέφοντας στο FPC.
Το τυρί FPC εξαιρείται από την επισήμανση ΓΤΟ
Παρόλο που οι οργανισμοί που παράγουν αυτό το FPC είναι γενετικά τροποποιημένοι, τα γαλακτοκομικά προϊόντα που χρησιμοποιούν αυτήν την τεχνολογία εξαιρούνται από την υποχρέωση επισήμανσης των προϊόντων τους ως «ΓΤΟ».
Στην πραγματικότητα, η ετικέτα FPC αναφέρεται απλώς ως «μικροβιακή πυτιά» ή «φυτική πυτιά». (Δεν απαιτείται να αναφέρεται η πηγή της πυτιάς.) Επομένως, είναι λίγο παραπλανητικό.
Το εθνικό πρόγραμμα «Μη ΓΤΟ» δεν συμφωνεί με αυτήν την τεχνολογία FPC και πιστεύει ότι πρόκειται για συστατικό υψηλού κινδύνου. Επιπλέον, η FPC δεν επιτρέπεται στα βιολογικά τυριά του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA).
Ακολουθεί ένα σχόλιο από την Αμερικανική Εταιρεία Τυριών:
«Η πυτιά FPC είναι ένας γενετικά τροποποιημένος οργανισμός (ΓΤΟ). Σύμφωνα με τις εταιρείες καλλιέργειας, το 90% του τυριού της Βόρειας Αμερικής παρασκευάζεται με πυτιά FPC. Ωστόσο, οι ετικέτες των συστατικών δεν κάνουν διάκριση μεταξύ αυτού του τύπου μικροβιακής πυτιάς και του αρχικού τύπου χωρίς ΓΤΟ.»
«Και το γεγονός ότι η χρήση μικροβιακής πυτιάς τύπου FPC δεν χαρακτηρίζεται ως ΓΤΟ αφήνει στο σκοτάδι όσους αντιτίθενται στους ΓΤΟ όσον αφορά την επιλογή τυριού».
Και για άλλη μια φορά, το FPC χρησιμοποιείται στο 90% του τυριού που παρασκευάζεται στις ΗΠΑ!
Αυτές οι εναλλακτικές μέθοδοι πυτιάς είναι έως και δύο φορές φθηνότερες από τη χρήση ζωικής πυτιάς, καθώς επιταχύνουν τη διαδικασία ωρίμανσης για να κάνουν το τυρί έτοιμο για την αγορά πιο γρήγορα, πράγμα που σημαίνει περισσότερα κέρδη.
Επιτρέπουν επίσης στις εταιρείες τυριού να διαφημίζουν σε χορτοφάγους (καθώς η πυτιά ζώων, που προέρχεται από το στομάχι ενός μηρυκαστικού ζώου, δεν θα επιτρεπόταν). Είναι όμως ασφαλές το FPC;
Ανησυχίες για την ασφάλεια των γενετικά τροποποιημένων ενζύμων
Λοιπόν, και πάλι, αυτή η τεχνολογία είναι καινούργια. Επομένως, δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμες μελέτες που να αξιολογούν την ασφάλεια της κατανάλωσης μιας μικρής ποσότητας αυτού του γενετικά τροποποιημένου προσθέτου τροφίμων κάθε μέρα.
Υπάρχουν όμως δύο κύριες ανησυχίες: 1) τοξικότητα και 2) πεπτικά προβλήματα, καθώς αυτές οι εναλλακτικές λύσεις πυτιάς μπορούν να χρησιμεύσουν ως αλλεργιογόνο.
Ανησυχίες για τοξικότητα
Τοξικότητα σημαίνει ότι το διάλυμα ενζύμου περιέχει βιοτοξίνες από τον γενετικά τροποποιημένο ξενιστή (μούχλα ή μύκητα) που καλλιεργείται και ζυμώνεται στο εργαστήριο.
Οι παραγωγοί αυτών των ενζύμων ισχυρίζονται ότι το τελικό διάλυμα ενζύμου FPC είναι ιδιαίτερα καθαρό, αλλά ορισμένοι άνθρωποι αντιδρούν σαν να περιέχουν ακόμα κάποια από τα αλλεργιογόνα από τους ίδιους τους μικροοργανισμούς-ξενιστές.
Στην πραγματικότητα, ίχνη γενετικά τροποποιημένων βακτηρίων έχουν βρεθεί σε ένζυμα. Μερικά αποσπάσματα από τη βιβλιογραφία σχετικά με αυτές τις ανησυχίες για τοξικότητα. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ δεν έχω καμία επιθυμία να καταναλώνω βιοτοξίνες από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς!
« Τα γενετικά τροποποιημένα ένζυμα τροφίμων παράγονται σήμερα από ΓΤΟ. Έχουν εγερθεί ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια σχετικά με την πιθανή μόλυνση των τροφίμων με βακτηριακές τοξίνες ή μυκοτοξίνες, αλλεργιογόνα ή μη χαρακτηρισμένες ξένες ουσίες ως ακαθαρσίες».
«Επειδή αυτά τα ένζυμα καθαρίζονται από μικροβιακές πηγές, τοξικές ουσίες ενδέχεται να υπάρχουν σε παρασκευάσματα/απομονώσεις ενζύμων. Οι τοξικές ουσίες είναι βασικά βακτηριακές τοξίνες και μυκοτοξίνες, οι οποίες ενδέχεται να προκαλέσουν προβλήματα/κινδύνους που σχετίζονται με την υγεία των καταναλωτών.»
«Η νομοθεσία για την ασφάλεια είναι επίσης πολύ προσεκτική όσον αφορά τις αλλεργιογόνες ιδιότητες των παρασκευαζόμενων ενζύμων, καθώς είναι γνωστό ότι τα ένζυμα είναι ισχυροί ευαισθητοποιητές μέσω της εισπνοής.»
«Εκτός από αυτό, στο παρασκεύασμα ενζύμων ενδέχεται επίσης να υπάρχουν πολυάριθμες μη χαρακτηρισμένες ξένες ουσίες/ακαθαρσίες μικροβιακής/βιολογικής προέλευσης, κάτι που αποτελεί επίσης θέμα πρωταρχικής σημασίας κατά την αξιολόγηση της ασφάλειας των εμπορικών ενζυμικών προϊόντων .»
«Ενώ τα παρασκευάσματα ενζύμων τροφίμων θεωρείται απίθανο να προκαλέσουν οξεία τοξικότητα, γονοτοξικότητα ή τοξικότητα από το στόμα επαναλαμβανόμενης δόσης, το/τα προϊόν/τα ζύμωσης μικροοργανισμών από τη διαδικασία παρασκευής είναι αυτό/αυτά που παρουσιάζουν ενδιαφέρον λόγω της πιθανής παρουσίας δευτερογενών μεταβολιτών που μπορεί να προκαλέσουν τοξικότητα κατά την κατάποση (π.χ. αφλατοξίνες, φουμονισίνες ή/και ωχρατοξίνες).»
Έτσι, ορισμένοι ανησυχούν για τη συνεχή κατάποση αυτών των βιοτοξινών με την πάροδο του χρόνου και τις αρνητικές συνέπειες για την υγεία που θα έχουν με την πάροδο των ετών.
Και δυστυχώς, δεν υπάρχει μεγάλη ρύθμιση εδώ. «Προς το παρόν, οι ίδιες οι εταιρείες είναι υπεύθυνες για τον ποιοτικό έλεγχο των προϊόντων τους ».
Αχ, αυτό δεν είναι χρήσιμο!
Αλλεργιογόνα και πεπτικά προβλήματα
Έτσι, ως αποτέλεσμα μιας μικρής ποσότητας αυτών των τοξινών που ενδεχομένως εμφανίζεται στο τελικό προϊόν τυριού (και μικρών δομικών αλλαγών στις τελικές πρωτεΐνες), το τυρί μπορεί πλέον να χρησιμεύσει ως αλλεργιογόνο και να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση ή πεπτικά και αναπνευστικά προβλήματα.
- Στομαχικές διαταραχές ή δυσφορία.
- Ρινική καταρροή, αυξημένη παραγωγή βλέννας.
Οι καταναλωτές μπορεί τότε να νομίζουν ότι δεν μπορούν να χωνέψουν το τυρί — αλλά ίσως φταίει μόνο το τυρί που παρασκευάστηκε! Μπορεί να μην φταίει το ίδιο το γαλακτοκομικό προϊόν, αλλά τα υπολείμματα μικροοργανισμών που προκαλούν αλλεργική αντίδραση ή ερεθίζουν το βλεννογόνο του εντέρου.
Δεν χωνεύω τυρί που παρασκευάζεται με αυτό το FPC (το οποίο και πάλι μπορεί να είναι «φυτική πυτιά» ή «μικροβιακή πυτιά» στις ετικέτες). Έχω στομαχικές διαταραχές και διαταράσσεται η κανονική μου κινητικότητα του εντέρου.
Κάτι δεν πάει καλά εκεί! Μπορώ να χωνέψω μόνο τυρί που φτιάχνεται με ζωική πυτιά, οπότε είμαι πολύ επιλεκτική με το τι τυρί καταναλώνω καθημερινά!
Το γενετικά τροποποιημένο τυρί μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του εντέρου σας
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα εδώ είναι η πιθανή διαταραχή του μικροβιώματος του εντέρου .
«Τέλος, η μελέτη περίπτωσης υπογραμμίζει τα ζητήματα που σχετίζονται με τη διάδοση γονιδίων [αντιμικροβιακής αντοχής] λόγω της πιθανής απόκτησής τους από την ανθρώπινη συμβιωτική χλωρίδα, μέσω άμεσης κατανάλωσης τροφίμων και από περιβαλλοντικά βακτήρια μέσω επαφής με επιφάνειες εδάφους και νερού ή απόβλητα τροφίμων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα καθώς ένας ζωντανός ΓΤΜ [ γενετικά τροποποιημένος μικροοργανισμός ] βρέθηκε σε ένα παρασκεύασμα FE [ενζύμου].»
Επιπλέον, αλλεργικές αντιδράσεις από την κατάποση υπολειμμάτων βιοτοξίνης ή τροποποιημένων πρωτεϊνικών δομών.
«Ένας γνωστός κίνδυνος για την ασφάλεια που συνδέεται με τη χρήση βιομηχανικών ενζύμων είναι η αναπνευστική αλλεργία και για τις περισσότερες πρωτεάσες, υπάρχει επίσης κάποια πιθανότητα ερεθισμού του δέρματος και των ματιών... Τα ένζυμα παρουσιάζουν κίνδυνο αναπνευστικής αλλεργίας (π.χ. ένζυμα που προέρχονται από τον Ασπέργιλλο στο άσθμα των αρτοποιών) και αυτό περιγράφεται επαρκώς στην επιστημονική βιβλιογραφία...»
«Η γενετική τροποποίηση των ενζύμων μπορεί επίσης να αλλάξει τις αλλεργιογόνες ιδιότητές τους, θέτοντας νέους πιθανούς κινδύνους για την υγεία. Για παράδειγμα, η ευαισθητοποίηση τύπου Ι διαπιστώθηκε σε μια μελέτη 813 εκτεθειμένων βιομηχανικών εργατών που χρησιμοποιούσαν γενετικά τροποποιημένα ένζυμα .»
Έτσι, είναι τεκμηριωμένο στη βιβλιογραφία, το έχω βιώσει προσωπικά και το έχω ακούσει από πολλούς άλλους ανθρώπους - μερικοί άνθρωποι έχουν πεπτικά προβλήματα κατά την πέψη των μικροβιακών και φυτικών πυτιών.
Αλλά τα καταφέρνουμε μια χαρά με τυρί που φτιάχνεται παραδοσιακά με ζωική πυτιά. Υπάρχουν συνέπειες όταν προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τη φύση!
Αρχικά δημοσιεύτηκε από την Mercola .
Η Ashley Armstrong, με διδακτορικό, μεταπτυχιακό και πτυχίο μηχανολόγου μηχανικού, και πιστοποιημένη προσωπική γυμνάστρια, είναι η συνιδρύτρια της Angel Acres Egg Co.
Οι απόψεις και οι γνώμες που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι αυτές των συγγραφέων και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις της Children's Health Defense.
ΑΠΟΔΟΣΗ : Corfiatiko.blogspot.com
via corfiatiko
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου